Normalsi - Do stracenia

Przepiękne...

mm <3 !

Gdy do nieba znajdę schody,

czy wystarczy sił by odejść

czy się uda to co kocham,

zabrać z sobą jak melodię,

struny słońca w drżących dłoniach,

dom rodzinny zapach malin,

czy to wszystko będzie można,

czy się uda to ocalić?



Ten zwyczajny czasu nie takt,

pewnie się każdemu zdarzy,

zgaśnie światło chociaż światu,

z życiem będzie wciąż do twarzy,

a gdy skończy się opowieść,

zabrzmią echem głuche ściany,

to czy jeszcze oprócz żalu,

uda mi się coś ocalić?



Gdy do własnych dotrę granic,

kogo spotkam z kim pogadam,

komu będę nocną porą,

bajki do snu opowiadał,

gdy zapytam kto podpowie,

ile jeszcze trzeba wiary,

żebym mógł od zapomnienia,

z mego życia coś ocalić...

.coś pięknego